ชะโดคืนชีพGiant Snakehead Fish shall return—-Part Five

Posted on 01.22.08 8:26AM under fishing relax, knowledge

              

     08.jpg        19.jpg มาว่ากันถึงตอนจบในภาคที่ 5 ที่น้าตุ้ย อะไดแดส เขียนจนจบ แล้วเรื่องนี้ทั้งหมดก็ถูกนำไปตีพิมพ์ที่นิตยสาร โลกกว้างกลางแจ้งซึ่งมีการรวมงานทั้งหมดแล้วถูกแบ่งอีกครั้งเป็น 3 ตอนด้วยกัน

 p1050619474.jpg หากว่าคุณมีโอกาสได้ไปเที่ยวล่องแพตามสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆในวันหยุด เวลาติดต่อจองที่พัก เรามักจะได้รับคำแนะนำกลับมาเกือบจะทุกครั้งว่า ถ้ามีคนในกลุ่มที่เดินทางไปชอบตกปลาให้ติดคันเบ็ดไปด้วย จากคำแนะนำอันนี้ทำให้เมื่อเวลาผมไปเดินเล่นตามร้านอุปกรณ์ตกปลา

 มักจะได้ยินลูกค้าที่มาขอคำแนะนำเรื่องอุปกรณ์ตกปลาที่จะใช้ไปพักผ่อนตามแพบ่อยครั้ง ว่ามีงบเท่านั้น เท่านี้ จะสามารถซื้ออุปกรณ์พร้อมชุดปลายสายชุดใดดี อยากให้เจ้าของร้านช่วยจัดชุดครอบคลุมให้ซักหน่อย ส่วนใหญ่ก็ไม่พ้นคันสปินนิ่ง 2 ท่อนแอ็คชั่นปานกลาง รอกสปินนิ่งขนาดจุสาย12ปอนด์ ได้ซัก 100หลา สายเอ็น1ม้วน เหยื่อ สปูน5ตัว เหยื่อกบกระโดด2ตัว ตะกั่ว ลูกหมุน ตะขอ อีกอย่างละนิดหน่อย สุดท้ายที่ขาดไม่ได้ก็ ไส้เดือนอีก1กล่อง นี่ชุดตกปลาสำหรับคนเดียวนะครับ

               แต่ที่เห็นบางครั้งพี่ๆมาซื้อกันไปที10กว่าชุดครับ ประมาณว่า ปิดโรงงานไปเที่ยวแพเธค หัวหน้าแผนกเลยมาซื้อไปให้ลูกน้องในแผนกสนุกกัน พอไปถึง  หากปลาค่อนข้างหนาตัว  คนนั้นก็ได้วัด คนนี้ก็ได้อัด หากใครได้เย่อ อาจจะสนุกแล้วคิดใจกลับมาซื้ออุปกรณ์คู่มือเป็นของตัวเอง ซึ่งนักตกปลาที่มาจากแนวนี้ก็มีมาก   การออกไปตกปลาถือว่าเป็นกีฬาที่สามารถเล่นได้ทุกเพศทุกวัย  หากท่านหันซ้ายหันขวาหากพบคนที่เกษียณตัวเองจากการทำงาน ลองแนะนำให้ไปตกปลาดูครับ  ติดใจกันขึ้นมา ท่านอาจจะได้เพื่อนต่างวัยไปร่วมทริปตกปลากันเพิ่มก็ได้

 ผู้ประกอบการ (  Entrepreneur )

      เมื่อปลาเพิ่มมากขึ้นแล้วนั้น เจ้าของธุรกิจที่สร้างแพมาเพื่อบริการนักตกปลา คงจะได้ลูกค้าในวันหยุดเพิ่มขึ้น เพราะในเวลานี้ ลูกค้าส่วนมากจะมาแน่นกันในวันเสาร์-อาทิตย์ หรือไม่ก็ช่วง ลองวีคเอนท์ ลองนึกข้ามช่วงเวลากันไป หากลูกค้าติดใจมาใช้บริการในวันธรรมดากันมาก เจ้าของธุรกิจก็กล้าที่จะลงทุนกันเพิ่ม ดูอย่างตอนนี้สิครับ เมื่อปลาทะเลบ้านเราน้อยลง เลยมีเจ้าของธุรกิจจัดทัวร์พานักตกปลาเมืองไทย ออกไปตกปลาถึงประเทศเพื่อนบ้าน เช่น พม่า  อินโดนีเซีย แล้วค่าเรือออกไปครั้งนึงไม่ใช่น้อยๆนะครับ แต่นักตกปลาที่มีใจรักก็เต็มใจอย่างยิ่งเมื่อทราบถึงปริมาณของปลาและความสนุกที่ได้กลับมา ต้องถือว่าคุ้มซะยิ่งกว่าคุ้ม แต่ละครั้งที่จะไปต้องจองคิวกันล่วงหน้าที2-3เดือน นักตกปลาบ้านเรากำลังจ่ายมีเยอะครับ เมื่อมีเวลาออกไปทั้งที ก็อยากจะได้ความชัวร์ในทริปเหล่านั้น 

 

             ถึงตรงนี้ หากเรามองในมุมกลับกัน นักตกปลาต่างประเทศ เมื่อทราบข่าว ถึงปริมาณปลาที่เพิ่มขึ้น ในบ้านเราอาจจะมีการจัดทัวร์มาตกปลาโดยเฉพาะ อย่าลืมพลังเงินของลูกค้าชาวต่างประเทศนะครับ หากเป็นเช่นนั้น เราคงได้พบ แพที่พักที่ทันสมัย อุปกรณ์ทำครัวและห้องครัวที่มีความถูกสุขลักษณะมากขึ้น  ผมนึกไปถึงพี่ๆบางคนที่ทำธุรกิจเช่าแพ บางท่านเป็นนักตกปลาที่สร้างแพขึ้นมาเพื่อใช้พักผ่อนแล้วฝากให้ชาวบ้านดูแล ไม่ได้หวังกะรวยทางนี้แต่เพื่อเป็นการสร้างธุรกิจและอาชีพเสริมให้ชุมชนเหล่านั้นไปในตัว  เงินลงทุนมีพร้อม แต่มาติดปัญหาที่ว่า ลูกค้าที่มาใช้บริการนั้นเติบโตในอัตราคงที่   เมื่อเป็นเช่นนี้ การลงทุนเพิ่มทีละนิดน่าจะเป็นทางออกที่ดูดีที่สุด

  คนตกปลาจะมาจริงเรอะวันธรรมดาหนะ งานการไม่ทำกันเหรอไง พี่เค้าถามมาแบบเหนื่อยๆ ก็ทำนะพี่ แต่ประเทศไทยนี่เทียบสัดส่วนประชากรแล้วติดอันดับเป็นเจ้าของกิจการเองเยอะติดอันดับโลกนะพี่   วันว่างๆ เค้าก็กำหนดเองได้หนิ  พี่ลองไปดูสนามกอฟส์ดิ วันธรรมดาหนะ บางทีคนเยอะกว่าวันหยุดอีก  ผมให้กำลังใจไปเรื่อยไม่น่าเชื่อวุ๊ย เชื่อได้เลยพี่ เห็นกับตามาแล้ว พวกมือใหม่ที่ไปเรียนกับโปรสอนกอส์ฟก็เยอะนะ พวกนี้ต้องใช้สมาธิมากกว่าปกติ  ไปเจอคนเยอะๆไม่ไหวหรอก  เค้าเลยเลี่ยงไปออกรอบวันธรรมดากันหมดอือ ถ้าวงการตกปลาเป็นงั้นได้ก็ดีนะ   พี่เค้านั่งตาลอย

ดีสิพี่ ชาวบ้านที่เป็นไต๋เรือ อีกหน่อยคงเป็นโปรสอนเหวี่ยงเหยื่อปลอม  555   ผมยังให้ความหวังไม่เลิก

 

        แล้วมีธุรกิจอื่นไหมที่จะได้รับประอานิสงค์อันนี้ตามมาอีก พวกแรกที่ได้ไปเต็มๆเลยก็เป็นพวกร้านจำหน่ายอุปกรณ์ตกปลาทั้งหลาย  ต่อมาก็เป็นพวกอู่ต่อเรือครับ อาจจะขายเรือไฟเบอร์ขนาดเล็กพร้อมเครื่องขนาด2-40แรงม้าได้มากขึ้น หรือไม่เราอาจจะไปพบหนังสือตกปลาสำหรับปลาชะโดอย่างเดียวเป็นหน้าสีซะ200หน้าออกมาวางตามแผงหนังสือทั่วไป

 

        ถ้าหากว่าปลาชะโดมีจำนวนในแหล่งธรรมชาติค่อนข้างหนาแน่น  เราก็จะพบนักตกปลาทั้งมือสมัครเล่นหรือมืออาชีพกระจายไปทั่วประเทศ  แหล่งน้ำขนาดใหญ่ประเทศเรามีทุกภาคอยู่แล้ว  การจัดแข่งขันตกปลาครั้งต่อๆไปอาจจะจัดแบบชิงแชมป์ภูมิภาคก่อนแล้วค่อยนำผู้ชนะเลิศแต่ละภาคมาแข่งแบบระดับประเทศ  ความเป็นสากลจะมีมากขึ้น การนำปลามาชั่งน้ำหนักหาผู้ชนะอาจจะนับจำนวนปลาเหมือนในงานแข่งตกปลาที่ต่างประเทศก็เป็นไปได้ เช่นให้เก็บปลา  3ตัวหรือ   5ตัวใหญ่สุดไว้ ตัวที่จะไม่ที่ขึ้นชั่งให้ปล่อยทันที  หากปลามันเยอะจริง ค่อยๆมช่วยกันคิดกติกาสำหรับบ้านเราก็ยังไม่สาย 

         ส่วนเรื่องที่บางคนบางกลุ่มกลัวสุดๆเลยคือเรื่องระบบนิเวศน์จะเสียไปเพราะปลาชนิดนี้  

 ( อย่างที่อเมริกา เคยมีคนลักลอบนำปลาชะโดเข้าไปเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม อย่างผิดกฎหมาย สุดท้ายกลัวติดคุก เลยนำไปปล่อยจนทำให้ออกลูกออกหลาน กัดกินปลาเล็กปลาน้อยหายไปตั้งเยอะจนเป็นข่าวดังไปทั่วโลกถึงความดุร้ายของปลาชนิดนี้ แต่สุดท้ายปลาชะโดก็โดนกำจัดไปหมดโดยนักวิทยาศาสตร์ ด้วยวิธีไหนแล้วจะมาเล่าทีหลังครับ เรื่องมันยาว แต่ก็ต้องแลกกับความสูญเสียไปเยอะเหมือนกัน )อย่าไปกลัวเลยครับ  เอาไว้ให้มีตัวเยอะๆก่อนครับ  และ ต้องอย่าลืมนะครับว่าเราอยู่ในประเทศที่หาปลาและนำปลามาแปรสภาพเป็นอาหารต่างๆได้เก่งที่สุดในโลก

 

             การที่จะริเริ่มความคิด เสนอความเห็นหรือการกระทำใดๆที่จะเป็นประโยชน์ต่อส่วนรวมขึ้นมามักจะเป็นเรื่องยากยิ่งกว่าการที่อยู่เฉยๆแล้วแสดงความเห็นออกมาเป็นเส้นขนานไม่รู้กี่เท่า   สิ่งที่บอกกล่าวมาทั้งหมดอาจะมีทั้งคนได้ประโยชน์และคนเสียประโยชน์ ถึงจะเป็นสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้นจริง แต่ทุกอย่างมันเกิดขึ้นได้ อยากรู้ไหมครับว่าทำไมถึงออกมาบอกอย่างนี้  เพราะผมและพี่ๆอีกไม่น้อยพอจะทราบถึงจำนวนของลูกปลาชะโดที่ถูกช้อนออกมาขายนะสิครับ    หากปลาพวกนี้ยังอยู่ในแหล่งน้ำแล้วเรามาปรับเปลี่ยนทัศนคติที่จะหาประโยชน์จากปลาชนิดนี้กันจากหลายๆทางเข้า   ลองคิดกันดูนะครับว่าเรื่องที่นำมาบอกกล่าวทั้งหมดนั้นมันจะสามารถเกิดขึ้นได้หรือไม่   ตัวอย่างเช่นลูกปลาชะโดขนาด 1 คืบ ที่ผมเอาไปปล่อยในที่รีสอร์ทส่วนตัวเมื่อต้นปีนั้น 

ตอนนี้พวกมันมีขนาดกว่า3กิโลแล้ว ทำให้ผมและพรรคพวกต่างว่างเป็นไม่ได้ เพราะจะต้องเข้าไปตามล่ามันทุกที ค่าใช้จ่ายที่ไปแต่ละครั้งก็ไม่ใช่น้อยๆ ไหนจะค่าน้ำมัน ของกิน เครื่องดื่ม เตรียมไปแต่ละครั้งนึกว่าพี่ท่านจะไปจัดงานฉลองโสดรอบที่ 7 แต่รุ่นพี่ผมทุกท่านก็เต็มใจอย่างยิ่ง เมื่อทราบว่าที่นั่นมีปลาอย่างแน่นอน ไม่ต้องเช็คข่าวกันล่วงหน้าทีเป็นอาทิตย์ จากลูกปลาชะโดที่มีราคาทั้งหมด  2000  บาท ในเวลานี้ผมมานั่งคำนวณค่าใช้จ่ายที่พวกผมหมดไปกับการตามล่าพวกมันประมาณ3-4รอบ มานั่งนึกไปนึกมาค่าใช้จ่ายที่หมดกันไปไม่น่าต่ำกว่า5หมื่นบาทแล้ว นี่แค่เป็นแหล่งน้ำส่วนตัวนะครับ  แต่หากเป็นแหล่งน้ำทั่วๆไปแล้วจะมีเงินหมุนเวียนไปสู่ชุมชนใกล้ๆนั้นขนาดไหน แต่ท้ายที่สุด เมื่อปลาชะโดถูกยกระดับเป็นปลาเศรษฐกิจ ที่มีการเพาะพันธ์ได้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 เราจะมัวมาหวังว่าคนลูกช้อนลูกครอกคงจะน้อยลง ปลาจะต้องเยอะขึ้นอย่างเดียวก็คงไม่ใช่ เราต้องคำนึงถึงปัจจัยอื่นๆที่เป็นส่วนประกอบปลีกย่อยอีกด้วย เรื่องบางเรื่องก็เป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนเกินกว่าที่จะนึกขึ้นมาได้ในเวลานี้ ทุกสิ่งทุกอย่างก็ต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกๆฝ่าย ถึงจะเป็นแรง เป็นเสียงเล็กๆก็ตามแต่     ออกไปตกปลาโปรดรักษาสุขภาพกันด้วยนะครับ ลาละฮะ                                          ณัฐวุฒิ                                                                29/10/48      

Post Comments





XHTML allowed: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <code> <em> <i> <strike> <strong>

* Required. Your email will never be displayed in public.