Posted on 01.22.08 8:08AM under fishing relax
มาต่อกันภาค 4 ที่น้าตุ้ยเขียนทำนายไว้เมื่อเดือน 10 ปี 2548 ก่อนที่จะได้รับการตีพิมพ์ที่หนังสือโลกกว้างกลางแจ้งในเวลาต่อมา
ผู้ผลิต ( Manufacturer )
แล้วถ้าปลามีปริมาณมาก ปลาก็ย่อมตกง่ายขึ้น คนที่อยากจะเข้ามาสู่วงการนี้ก็ย่อมเพิ่มมากขึ้น คนตกเหยื่อปลอมหนึ่งคนแล้วมีเหยื่อปลอมแค่หนึ่งตัวหายากครับ โดยเฉลี่ยส่วนมากต้องมีติดกล่องเบ็ดคละสีคละแบบต่ำๆหนึ่งคนก็สองถึงสามตัวขึ้นไปจนถึงเป็นร้อยๆตัวก็มี ทีนี้แหละครับสภาพคล่องทางการเงินจะเริ่มมีเม็ดเงินมาหมุนเวียนเป็นจำนวนมาก ผู้ผลิตเหยื่อกระโดดบ้านเราก็จะมีการกล้าลงทุนเพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน การเข้ามาแข่งขันของเจ้าของเหยื่อยี่ห้อต่างๆ การออกแบบ การลงสี การเคลือบเงา วัสดุที่ใช้ ก็จะมีการพัฒนาไปในทางบวกอย่างเช่นเหยื่อของปลอมของญี่ปุ่น เค้าตั้งราคาตัวละ2-3พันบาท ก็ยังมีคนไปซื้อมาเก็บไว้ก่อนทั้งๆที่ยังไม่แน่ใจเลยว่าจะใช้ได้ผลหรือไม่ เพราะการออกแบบและการลงสี ทำออกมาได้สวยจนเกินห้ามใจจริงๆ (นึกๆไปก็แปลกนะครับ เหยื่อผลิตโดยคนไทยเพื่อคนไทย แต่ตะขอที่คนไทยมั่นใจกลับกลายเป็นของนอกไปซะงั้น เฮียผลิตอุปกรณ์ตกปลาตราระฆังน่าจะโดดมาลุยตลาดตะขอ2ทาง3ทางได้แล้วนะ ผมว่าคนไทยพร้อมที่จะช่วยกันอยู่แล้ว แต่ติดปัญหาคือไม่มีของมีคุณภาพโดนใจนักตกปลา(Angler) ออกมาวางตลาดให้ซื้อกัน)
จริงๆแล้วฝีมือพี่ไทยนั้นไม่ได้เป็นลองชาติใดเลย ทั้งรูปร่าง สรีระ ความคล่องแคล่วและความละเอียดอ่อนในการทำงานฝีมือ เพียงแต่ตลาดในปัจจุบันนั้นการที่จะลงทุนเสี่ยงอะไรใหม่ๆนั้น อัตราการสูญเสียเงินมีสูงกว่า เมื่อเป็นแบบนี้ การออกแบบสินค้ามาเลียนแบบชนิดที่ขายได้อยู่แล้ว ( Copy ) และลดราคาให้ถูกลง จึงเป็นทางออกที่ง่ายที่สุด ซึ่งการทำตลาดเช่นนี้ ไม่มีในหนังสือแบบเรียนทางการตลาดซักเล่ม ส่วนมากนั้นจะเน้นให้นักการตลาดมองไปที่หลัก 4 P ทุกครั้ง และทางบริษัทผลิตเหยื่อเมืองนอกที่นำเหยื่อปลอมเข้ามาขายรู้เข้าก็ยิ้มจนแก้มป่องแล้วป่องอีก จะอะไรซะอีกละครับ ก็ในเมื่อคนไทยต่างผลิตเหยื่อในรูปแบบเดียวกันมาแย่งตลาดกันเอง ทั้งๆที่เหยื่อไม้ที่เหลาด้วยมือส่วนใหญ่ ( Hand Made ) ส่วนมากนั้นเป็นเหยื่อที่มีคุณภาพและสามารถทำราคาได้อยู่แล้ว ถ้าเป็นที่ต่างประเทศราคาจะสูงขึ้นแบบไม่น่าเชื่อ ผู้ผลิตไทยไม่ได้คิดที่จะมาแย่งส่วนแบ่งทางการตลาดเหยื่อที่ขายได้ดีเป็นเทน้ำเทท่าอย่างเช่นเหยื่อรูปทรงอื่นที่มีลิ้นเป็นพลาสติกเป็นเหล็กบ้างเลย
ในเมื่อผู้ผลิตเล็กๆบางรายในบ้านเราจับตัวครึ่งน้ำครึ่งบกที่กระโดดได้มาเป็นนายแบบกันหมด แล้วต่างแข่งขันกันลดราคาจนแทบไม่เหลือกำไร (ผู้ที่ผลิตเหยื่อต้นแบบออกมาก็แทบจะต้องกลืนเลือด) ใครทุนน้อยก็หายไปก่อน พอเวลาผ่านไปอีกระยะหนึ่ง ก็มีเสนอตัวออกมาอีกแล้ว เป็นวัฎจักรที่ย่ำอยู่กับที่ แทนที่จะมาสู้กันด้วยคุณภาพ รูปแบบและการปรับเปลี่ยนเป็นเหยื่อชนิดอื่น ถึงจะไม่สามารถทำยอดขายได้ในระยะแรก (ถ้าทุกคนรู้ว่าทำอะไรออกมาขาย แล้วขายดีสุดๆ ป่านนี้คงมีแต่คนลาออกจากงานมานั่งเหลาเหยื่อกันหมด ทุกอย่างต้องมีการเริ่มต้น ต้องสู้ครับ ให้เหยื่อบ้านเราเป็นสินค้าส่งออกไปโกยตังส์เมืองนอกกันมั่ง เป็นกำลังใจให้ครับ)
“ดีใจทำลิงอะไร ตัวละ100กว่าๆเนี่ยนะแพง ทำเพราะชอบเฟ้ย ไม่ได้หวังเอารวย อยากให้คนใช้เหยื่อมีคุณภาพ ไม้ก็ใช้อย่างดี สีก็พ่นที4-5รอบ มาโดนงี้ เลิกเหลาเหยื่อ ไปเล่นหุ้นอย่างเดิมดีกว่า ไม่เจ็บนิ้วด้วย” อืม ไม่ชอบกันจริงคงไม่ยอมลงทุนขนาดนี้
ผู้ผลิตเหยื่อทุกรายนั้น ต้องเคยผ่านการเป็นนักตกปลามาก่อน แล้วเรื่องพื้นฐานที่เข้าใจง่ายที่สุดคือเมื่อเหยื่อชนิดใดก็ตามที่มีประสิทธิภาพและใช้งานได้ผล นักตกปลาแทบทุกคนต่างจะต้องขวนขวายหากันมาเป็นเจ้าของให้ได้ ถ้ามันมีราคาสมเหตุสมผล ไม่แน่นะครับ อีกไม่นานอาจจะมีสมาคมส่งเสริมเหยื่อกบกระโดดแห่งประเทศไทยเข้ามาจัดระเบียบ คุณภาพและราคา ให้หายวุ่นวายกันซะที (ขอแนะนำเพิ่ม ใครที่คิดจะเอาดีทางนี้ อย่ามัวแต่คิดครับ ลองทำเหยื่อตัวอย่าง ตรวจสอบคุณภาพให้ดี ทดสอบให้ได้ผล ทำกล่องบรรจุสวยๆ พิมพ์ตัวหนังสือเท่ห์ๆ ซึ่งตรงนี้กรมส่งเสริมการส่งออกเคยออกมาประกาศไว้ว่า จุดอ่อนของสินค้าโอทอป เมืองไทย ชิ้นที่ยังไม่ติดตลาด ก็คือ หีบห่อ(Package)ดูไม่สวย ไม่หรูหรา ทำให้ของคุณภาพดีแค่ไหน ก็ไม่สามารถทำราคาได้ ผมมาให้ทีเด็ดเพิ่มนะครับ คิดตัวหนังสือไม่ออกเข้าไปขอคำปรึกษาตามร้านตัดสติกเกอร์โลด แล้วลองไปขอคำปรึกษาจากร้านขายส่งอุปกรณ์ตกปลาที่โฆษณาในหนังสือได้เลยครับ ร่ำรวยแล้วอย่าลืมคำว่า จรรยาบรรณของผู้ผลิตนะครับ)
“ อ๊ะ ผมไม่ใช่ หมอลักษณ์นะพี่ จะได้ฟันธงแบบชี้ขาดได้นะครับ ซี๊ซั๊วเดามั่วๆไปโดนไล่เตะมาไม่น่าจะคุ้มแฮะ ปลามันคงไม่เยอะขึ้นวันนี้ พรุ่งนี้หรอกครับ ของอย่างนี้ต้องใช้เวลาเป็นปีๆ ทางที่ดี ตัวไหนไม่เอาก็ปล่อยเหมือนเดิมละกัน ส่วนใครที่พยายามรณรงค์เรื่องปล่อยปลา ซึ่งก็เป็นสิ่งที่ดีอยู่แล้วก็ควรจะทำไปเหมือนเดิม ใจเย็นๆนะพี่นะ ” ผมหละกลัวพี่เค้าเขมือบหัวผมซะจริง
XHTML allowed: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <code> <em> <i> <strike> <strong>
* Required. Your email will never be displayed in public.