คำจำกัดความว่า “เหยื่อหมาน” อ่านดูแล้วมันโดนใจอย่างแรง
Posted on 01.05.08 10:48AM under fishing relax
“เหยื่อตัวนี้หมานจริงๆ ไม่เคยทำให้ผิดหวังเลย”
“โอ๊ย! ช่อน ชะโดมันเก็บมาเยอะแล้วตัวนี้ ปลาตะเพียนยังไม่เว้นเลย ซัดซะเต็มปาก”
“ตัวอื่นเหรอ หวดเป็นวัน จนแขนโตจะเท่าภราดรมันยังไม่แตะเลย”
ผมเชื่อว่านักตกปลาเกือบทุกคนต้องมีเหยื่อปลอมอย่างที่ว่านี้อยู่ในกล่องอุปกรณ์ เหยื่อที่เหวี่ยงออกไปทีไรก็เตรียมโขลกเครื่องแกงรอไว้ได้เลย แล้วเจ้าเหยื่อปลอมที่ว่านี่มักจะมีอยู่ไม่กี่ตัว(ไม่เกิน3ตัว)โดยที่เหยื่อตัวอื่นๆที่มีอยู่มากมายในกล่องเป็นตัวประกอบประเภทเดินผ่านหน้ากล้อง3วิโดยเห็นแค่หู เราเรียกเหยื่อปลอมตัวที่ว่านี้ในภาษาทั่วๆไปว่า’เหยื่อหมาน’
อ่านต่อครับ
ผมไม่รู้ว่าพจนานุกรมไทยได้บรรยัดความหมายของคำว่าหมานว่าอย่างไร แต่ที่เข้าใจกันโดยทั่วไปคำว่า’หมาน’ คือ ชัวร์ แน่นอน เจ๋ง อะไรทำนองนี้ ทีนี้ลองมีเหยื่อหมานเข้าสักตัวหนึ่ง เหยื่อตัวอื่นๆจะกลายเปนเหยื่อหมา(หัวเน่า)โดยปริยาย แล้วพวกมันอาจจะไม่ได้ถูกเชิญออกมาอาบน้ำอันใสสะอาดอีกต่อไป
นักตกปลาสิบคน ความหมานก็สิบแบบแตกต่างกันไป ของบางคนก็หมานจริงๆ หวดเป็นตูมๆ บางคนก็หมานเพราะความซื่อตรงคือสาวเข้ามาตรงๆอย่างเดียว พอไปเจอเหยื่อตัวอื่นที่ต้องใช้ทักษะมากขึ้นก็ไปไม่เป็น พลอยทำให้เหยื่อที่เขาทำมาดีๆกลายเป็นเหยื่อสะสมไป(เก็บอย่างเดียว) บางคนก็เชื่อเจ้าของร้าน เขาบอกมาว่าตัวนี้นะสุดๆแล้ว เหวี่ยงไปนี่ปลาแทบจะกระโดดขึ้นมางับกลางอากาศเลย พอหงายราคาขึ้นมาดูเลยร้องอ๋อ มิน่า เจ็ดร้อยกว่านี่เอง แพงๆอย่างนี้มันน่าจะดีสิ ว่าแล้วก็แอบเก็บใส่กระเป๋าโดยที่เจ้าร้านไม่เห็น
ความจริงแล้วผู้ผลิตทุกรายก่อนที่เขาจะนำเหยื่อปลอมตัวหนึ่งๆออกมาจำหน่ายในท้องตลาด ผมว่าเขาคงทำการทดสอบมาเป็นอย่างดีแล้วว่าปลามันกัด ตัวผมเองก็มีเหยื่อหมานอยู่สองสามตัวเหมือนกัน และก็เคยสงสัยว่าไอ้เหยื่อสะสม(ปลาไม่กัด)ของเรานี่ ทำไมอยู่กับคนอื่นกลายเป็นเหยื่อหมานไปได้ ทำไมเราลองตีดูก็หลายทีทำไมไม่กิน ผมก็เลยลองสำรวจพฤติกรรมการตกปลาของตัวเองใหม่ ดูให้ละเอียดยิ่งขึ้น ทำให้รู้ความจริงข้อหนึ่งคือ เหยื่อปลอมเกือบทุกตัวที่มีขายอยู่นี้สามารถเป็นเหยื่อหมานถ้าท่านๆทั้งหลายให้โอกาสมันอย่างเพียงพอ
ผมค้นพบเรื่องนี้จากการศึกษาตัวผมเอง ยกตัวอย่างเมื่อผมออกตกปลาที่เขื่อนศรีฯแรกๆผมมีเหยื่ออยู่ตัวหนึ่งซึ่งครั้งนั้นตีไปไม้แรกก็กัดทันที เป็นชะโดไซส์สองกิโลกว่าๆ ทำให้ผมเกิดความฝังใจว่า โอ้โห มันโ-ตรดีเลย เหยื่ออะไรวะตีปุ๊บกินปั๊บ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมามันคือเหยื่อหมานของผม ทุกๆทริปผมจะปล่อยมันออกเป็นไม้แรกทุกครั้ง แต่เหตุการณ์เช่นครั้งแรกก็ไม่เกิดขึ้นบ่อย บางครั้งทั้งวันได้ไอ้ป๊อกมาสองตัวโดยเหยื่อหมานโดยที่ผมไม่เคยชำเลืองสายตาดูเหยื่อปลอมสีสวยตัวอื่นเลย มีบางครั้งผมตีไปร่วมสามร้อยไม้ยังไม่กัด เกิดท้อขึ้นมาจึงเริ่มมองเหยื่อตัวอื่นดู ปลดเหยื่อหมานออกแล้วคล้องเหยื่อยี่ห้อดังจากฟินแลนด์แล้วเหวี่ยงออกไปด้วยความเชื่อมั่นเกือบจะเป็นศูนย์ ในใจคิดว่ามันจะกัดเหรอ ขนาดเหยื่อหมานเรายังไม่เอาเลย ตีไปราวสิบกว่าไม้ว่าแล้วก็ปลดออกแล้วคว้าเหยื่อหมานตัวเดิมติดเข้าไป ตีต่อไปอีกสองวัวโมงกว่า ทันใดนั้นก็ตูม นี่เห็นมั๊ย เหยื่อนี่มันหมานจริงๆ
เวลาผมออกทริปกับเพื่อนผม มันก็ใช้ไอ้เหยื่อตัวที่ผมปลดออกนี่แหละ กัดเอาๆ ผมก็ยังสงสัยว่าทำไมเราไม่เคยได้ปลากับไอ้เหยื่อบ้านี่เลย แต่ทำไมเพื่อนมันได้เอาๆ ใช้เวลาอยู่หลายปีเหมือนกันถึงจะเข้าใจ เพราะผมให้โอกาสมันน้อยเกินไปนี่เอง แล้ววันหนึ่งที่เขื่อนศรีฯเช่นเดิม ผมได้ลองทำการทดลองที่ผมลำบากใจที่สุดเท่าที่เคยตกปลามา ผมทิ้งเหยื่อหมานสุดที่รักผมไว้บนแพ จิตรใจผมว้าวุ่นมากขณะที่เรือออกห่างจากแพไปเรื่อยๆ นี่เราจะได้ปลาเหรอนี่ มันจะกินเหรอไอ้เหยื่อพวกนี้น่ะ ผมคิดไปต่างๆนาๆขณะที่แข็งใจตีเหยื่อที่ไม่คุ้นเคยออกไปด้วยความหวังอันน้อยนิด สามสิบไม้ผ่านไปทันใดนั้น ตุม เฮ้ยกินได้ไงเนี่ยะ ผมคิดพลางอัดปลาเข้ามาเป็นชะโดไซส์สวย เออนะ มันก็กินเหมือนกันนี่ วันนั้นผมได้ปลามาเจ็ดแปดตัวทั้งชะโดและกระสูบ นับวันนั้นเป็นต้นมา ผมก็มีเหยื่อหมานเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งตัว แล้วก็เพิ่มขึ้นมาเรื่อย จนทุกวันนี้เหยื่อปลอมเกือบครึ่งกล่องได้เข้าสู่ทำเนียบเหยื่อหมานเรียบร้อยแล้ว
ครับ ลองดูครับ ให้เวลาเหยื่อตัวอื่นๆที่ท่านคิดว่าปลาไม่น่ากัดอักสักนิด บางทีท่านไม่ต้องหักดิบแบบผมก็ได้ ผมเชื่อว่าในกล่องอุปกรณ์ของท่านมีเหยื่อมหมานอยู่หลายตัวครับ ใช้เวลาศึกษาการว่ายน้ำ ความเร็วในการลาก ความลึกของเหยื่อ สีสันให้ถูกกับสภาวะและที่สำคัญ เวลาที่มากพอให้มันพิสูตรตัวเอง ผมขอยืมคำพูดของโปรกอร์ฟ ในทีวี โปรโทนี่มาใช้นะครับว่า I believe your fishing will improve in no time. ขอให้ได้ตัวใหญ่ๆนะครับ
พี่ตุ๋ง RS บันทึกเมื่อปลายปี2549
Post Comments
XHTML allowed: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
* Required. Your email will never be displayed in public.